Kung Fu Gorinchem

KUNG FU IS NIET EEN CHINESE VECHTSPORT
De naam Kung Fu komt niet alleen voor binnen de gevechtskunsten.
Het verwijst naar de tijd, energie en werk die je in het aanleren van een kunst gelegd hebt.
Kung Fu wordt echter alleen gebruikt als verzamelnaam voor Chinese vechtsporten.

Kung Fu is dus niet een stijl op zich! De term Kung Fu heeft dezelfde bedoeling als “bal” bij ons. Voetbal, Volleybal, Basketbal enz. Je begrijpt altijd dat het een sport is waarbij gespeeld wordt met een bal.

Gele KeizerGeschiedenis van het Kung Fu
Het bewijsmateriaal voor het bestaan van martiale kunst technieken gaat duizenden jaren terug in de geschiedenis.
Het lijkt erop dat de Chinese Gele Keizer Huangdi, die in 2698 v.c.
de troon besteeg, begonnen is de gevechtskunsten te organiseren.
Hij heeft een vorm van worstelen voor zijn troepen ontwikkeld die Jiao Di heette.
Later werd Jiao Di verbeterd en werden bewegingen zoals houdgrepen, stoten en weringen opgenomen.
Het werd zelfs een sport tijdens de Qin dynastie (ongeveer in 221 v.c.).

Bodhidharma

BodhidharmaKung Fu bereikte zijn hoogtepunt in de Shaolin tempel.
Hier bedreven monniken Kung Fu voor de gezondheid en als zelfverdediging tijdens hun speurtocht naar verlichting.

De eerste Shaolin Tempel was een Boeddhistisch klooster en is gebouwd in 377 in Henan.

In 527 reisde de Boeddhistische prins Bodhidharma naar de tempel.
Hij trof de monniken in slechte gezondheid. Bodhidharma gaf de monniken een reeks oefeningen die kracht, vitaliteit en interne energie ontwikkelde. Deze oefeningen worden beschouwd als het originele Shaolin Kung Fu.

CULTUUR

EEUWEN OUDE TRADITIE
Het is ook belangrijk om te beseffen dat de Chinese vechtkunsten heel lang een filosofische en spirituele plek bij de Chinezen hebben gehad. De Chinese vechtkunsten ontwikkelden zich gelijktijdig met de opvattingen van het Confucianisme en het Taoïsme tijdens de Zhou Dynastie (1045 v.c. – 256 v.c.). Het was geen geïsoleerde ontwikkeling. Het Taoïstische begrip van Yin en Yang werden verbonden met de harde en zachte technieken van Kung Fu.

De vechtstijlen werden ook belangrijk aspect van de begrippen van het Confucianisme, omdat ze onderdeel werden van de ultieme dingen die mensen moesten leren. Kung Fu werd in China als een integraal onderdeel in de opleiding van geleerden en ambtenaren van de overheid gezien.
Chinezen hechten grote waarde aan het beoefenen van Kung Fu, omdat het respect, geduld, nederigheid en moraal bij brengt aan de Kung Fu beoefenaren.

In China is Kung Fu vaak een belangrijk aspect van het dagelijks leven. Er zijn geen hangplekken of buurthuizen.
Daar is er de plaatselijke Kung Fu school die zorgt voor ontspanning en lichamelijke opvoeding.

Om het te leren kost moeite. Daarom heet iets ook ‘de moeite waard’.
Trainen en opgeven zijn beiden een leer proces. Wees slecht in het opgeven!
Je hoeft hiervoor geen Shao Lin monnik te worden.

VAN SHAOLIN NAAR WING CHUN

BRANDENDE TEMPELS
Aan het einde van het Ming tijdperk (1368-1644 na Christus) vernietigde de Chinese keizer alle Shaolin tempels uit vrees voor de martiale kunsten van de monniken. Vijf grootmeesters wisten te ontsnappen. De naam van één van deze grootmeesters was Ng Mui.